به گزارش وبسایت صنعت ساختمان، پیتر براک، طراح معروف خودرو، پس از ۶۰ سال تاخیر، پروژه خود را به اتمام رسانده است. این پروژه، خودروی استینگری ۱۹۶۳ است که از دهه ۵۰ طرحش را روی کاغذ کشیده بود اما در آن زمان به دلیل محدودیتهای مالی و صنعتی، قادر به تحقق کامل آن نشد.
براک این پروژه را “کانسپت استودیویی” مینامد که در آن آزادی عمل بالاست. این آزادی به او اجازه داده تا مهندسی مدرن را با طراحی مینیمال و وفادار به روح استینگری ترکیب کند. در این خودرو، رنگ خاص Azzurro California فراری برای بدنه انتخاب شده است و خطوط تیز استینگری با آن هماهنگ شده است.
قطعات کرومی براق حذف شدهاند و کروم مشکی جای آنها را گرفته تا جلوهای مدرنتر ایجاد شود. هواکشها و دریچههایی که پیشتر جنبه تزئینی داشتند، حالا کاملا کاربردیاند. چراغهای مخفی و چرخشی که همیشه دردسرهای فنی خاص خود را داشتند، کنار گذاشته شدهاند و طراحی ساده و یکپارچهای جای آنها را گرفته.
زیر کاپوت، یک پیشرانه LT۴ V۸ با قدرت ۷۲۵ اسب بخار نفس میکشد. این موتور از طریق یک گیربکس دستی ۵ سرعته Tremec به چرخهای عقب منتقل میکند. برای مهار این قدرت، از شاسی Art Morrison استفاده شده تا پیچش بدنه به حداقل برسد.
ترمزهای Wilwood و سیستم تعلیق نسل هفتم کوروت (C۷) تضمین میکنند که این خودرو فقط در خط مستقیم قدرتمند نباشد، بلکه در پیچها هم رفتاری دقیق و قابل پیشبینی داشته باشد. فضای داخلی نیز همان فلسفه بیرونی را دنبال میکند و محیطی ایجاد کردهاند که هم برای رانندگی جدی آماده است و هم برای استفاده طولانیمدت آزاردهنده نیست.
این استینگری خاص که قرار است در حراجی Mecum Kissimmee ۲۰۲۶ عرضه شود، بیش از آنکه یک بازسازی باشد، شبیه به یک اصلاحیه تاریخی است؛ نسخهای که دیرهنگام، اما دقیق و سنجیده ارائه شده است.
منبع: carscoops
