به گزارش صنعت ساختمان به نقل از خبرگزاری تسنیم، بر اساس دادههای سازمان هواشناسی، ایران در سال آبی جاری با کاهش چشمگیر بارندگیها مواجه شده است. این گزارش که تا تاریخ 10 مهر 1404 جمعآوری شده، نشان میدهد که میزان بارشها در سطح کشور نسبت به میانگین بلندمدت، با افت 23.2 درصدی روبرو بوده است. این کاهش بارندگی میتواند پیامدهای جدی برای بخشهای مختلف اقتصادی و اجتماعی کشور، از جمله کشاورزی، صنعت و تامین آب شرب داشته باشد.
در دوره بلندمدت، میانگین بارشها در کشور 1.4 میلیمتر ثبت شده بود، اما این رقم در سال آبی جاری تا دو روز قبل از انتشار گزارش، به 1.1 میلیمتر کاهش یافته است. این کاهش 0.3 میلیمتری، اگرچه در نگاه اول ناچیز به نظر میرسد، اما در مقیاس ملی و با توجه به وسعت کشور، نشاندهنده حجم قابل توجهی از کمبود آب است.
بررسیها نشان میدهد که برخی استانهای کشور وضعیت وخیمتری را تجربه میکنند. استانهای اصفهان، ایلام، بوشهر، خوزستان، فارس، کرمان، همدان و یزد، همگی با کاهش 100 درصدی بارشها مواجه شدهاند که این امر به معنای عدم دریافت هیچ بارانی در این بازه زمانی است. این استانها به طور خاص نیازمند توجه ویژه و برنامهریزی دقیق برای مدیریت منابع آب موجود و مقابله با خشکسالی هستند.
علاوه بر این، استانهای مرکزی، لرستان، سیستان و بلوچستان و خراسان جنوبی نیز با کاهش شدید بارشها روبرو بودهاند. این استانها به ترتیب شاهد کاهش 99.9 درصدی، 99.9 درصدی، 99.9 درصدی و 99.7 درصدی بارشها بودهاند. این ارقام نشاندهنده یک بحران جدی در این مناطق است که میتواند منجر به مشکلات عدیدهای برای کشاورزان و ساکنان محلی شود.
سایر استانهای کشور نیز از این قاعده مستثنی نبودهاند. کهگیلویه و بویراحمد با کاهش 99.7 درصدی، آذربایجان غربی با کاهش 99.5 درصدی، کردستان با کاهش 99.3 درصدی، چهارمحال و بختیاری با کاهش 98.8 درصدی، قم با کاهش 98.1 درصدی، آذربایجان شرقی با کاهش 92.7 درصدی و زنجان با کاهش 90.4 درصدی بارشها روبرو بودهاند. این آمارها نشان میدهد که تقریباً تمامی نقاط کشور با مشکل کمبود بارش مواجه هستند.
در این میان، چند استان نیز وجود دارند که وضعیت بهتری را تجربه میکنند. استان سمنان با افزایش 21.7 درصدی، گلستان با افزایش 111.4 درصدی، گیلان با افزایش 22.6 درصدی و مازندران با افزایش 19.5 درصدی بارشها روبرو بودهاند. این افزایش بارشها میتواند تا حدودی به جبران کمبود آب در این مناطق کمک کند، اما نباید از این نکته غافل شد که این استانها نیز باید در مصرف آب صرفهجویی کرده و از هدر رفت آن جلوگیری کنند.
کاهش بارندگیها میتواند تاثیرات گستردهای بر بخش کشاورزی داشته باشد. کمبود آب میتواند منجر به کاهش تولید محصولات کشاورزی، افزایش قیمت مواد غذایی و بیکاری کشاورزان شود. علاوه بر این، کمبود آب میتواند باعث افزایش مهاجرت از مناطق روستایی به شهرها شود که این امر میتواند مشکلات اجتماعی و اقتصادی جدیدی را ایجاد کند.
در بخش صنعت، کمبود آب میتواند منجر به کاهش تولید و افزایش هزینهها شود. بسیاری از صنایع به آب به عنوان یک ماده اولیه اساسی نیاز دارند و کمبود آن میتواند باعث تعطیلی کارخانهها و کاهش اشتغال شود.
علاوه بر این، کمبود آب میتواند تاثیرات جدی بر سلامت عمومی داشته باشد. کمبود آب شرب میتواند منجر به شیوع بیماریهای مرتبط با آب شود و بهداشت عمومی را به خطر اندازد.
با توجه به این شرایط، لازم است که دولت و مردم با همکاری یکدیگر برای مقابله با کمبود آب تلاش کنند. دولت باید با سرمایهگذاری در پروژههای مدیریت منابع آب، از جمله سدسازی، انتقال آب و شیرینسازی آب دریا، برای افزایش عرضه آب تلاش کند. همچنین، دولت باید با ارائه آموزشهای لازم به کشاورزان و صاحبان صنایع، آنها را در زمینه استفاده بهینه از آب یاری کند.
مردم نیز باید با صرفهجویی در مصرف آب، از هدر رفت آن جلوگیری کنند. استفاده از شیرآلات کممصرف، آبیاری قطرهای و جمعآوری آب باران میتواند به کاهش مصرف آب کمک کند. همچنین، مردم باید در زمینه اهمیت صرفهجویی در مصرف آب آگاهی داشته باشند و این فرهنگ را به نسلهای آینده منتقل کنند.
در نهایت، مقابله با کمبود آب نیازمند یک رویکرد جامع و هماهنگ است که شامل اقدامات دولت، بخش خصوصی و مردم میشود. با همکاری یکدیگر، میتوانیم از این بحران عبور کرده و آیندهای پایدار برای کشور رقم بزنیم.
منبع: خبرگزاری تسنیم
