به گزارش وبسایت ساختمانی به نقل از خبرگزاری تسنیم، دستیابی به هدف کربن صفر در صنعت کشتیرانی تا سال 2035، هزینهای بالغ بر 300 میلیارد دلار را در پی خواهد داشت. این در حالی است که سازمان بینالمللی دریانوردی (IMO) هدف «خالص صفر درصد کربن» را تعیین کرده و طرحی را برای ماه آینده جهت تصویب آماده کرده است که بر اساس آن، کشتیها ملزم به پرداخت عوارض برای انتشار برخی گازهای گلخانهای خواهند بود. این طرح که به گفته ایالات متحده، به مثابه «مالیات جهانی کربن» است، با وجود مخالفتهایی، از حمایت اکثر کشورها و اتاق بینالمللی کشتیرانی برخوردار است؛ اتاقی که بیش از 80 درصد از ناوگان تجاری جهان را نمایندگی میکند.
شرکتهای کشتیرانی پیشبینی کردهاند هزینههای سالانه این بخش تا سال 2030 بین 20 تا 30 میلیارد دلار خواهد بود و اگر تنها 10 درصد از اهداف محقق شود، این رقم تا سال 2035 از 300 میلیارد دلار فراتر خواهد رفت. هشت تولیدکننده بزرگ نفت و گاز جهان، شامل ایران، عربستان سعودی، امارات، بحرین، عراق، کویت، یمن و ونزوئلا، در نامهای به سازمان دریانوردی سازمان ملل، تصویب این چارچوب را زودهنگام خوانده و از هزینههای سنگین آن برای مالکان کشتیها ابراز نگرانی کردهاند. آنها بر این باورند که مقررات جدید میتواند انگیزه استفاده از سوختهای گذار مانند LNG و سوختهای زیستی را کاهش داده و فشار اقتصادی بر این بخش اعمال کند.
لازم به ذکر است که صنعت کشتیرانی در حال حاضر حدود 2 درصد از کل انتشار گازهای گلخانهای جهان را به خود اختصاص میدهد. بر اساس اهداف IMO، همه کشتیهای بزرگ موظف به رعایت کاهش انتشار خواهند بود و در صورت عدم انطباق، جریمههای مالی در نظر گرفته شده است. درآمد حاصل از این جریمهها برای تشویق استفاده از سوختهای پاک، حمایت از کارگران در گذار سبز و جبران خسارت کشورهای فقیر اختصاص خواهد یافت.
مخالفان، اهداف IMO را بلندپروازانه دانسته و برآورد کردهاند که میزان پرداختی مالکان کشتی تا سال 2040 میتواند به 59 تا 161 میلیارد دلار در سال برسد. در مقابل، کارشناسانی مانند اما فنتون از گروه Opportunity Green، این برآوردها را اغراقآمیز دانسته و به بررسیهای دانشگاه کالج لندن اشاره میکنند که هزینه اجرای طرح تا سال 2030 را حدود 11 میلیارد دلار در سال نشان میدهد. این اختلاف نظرها نشان از چالشهای پیش روی اجرای این طرح و پیچیدگیهای اقتصادی و سیاسی آن دارد.
کشورهای مخالف همچنین نسبت به ایجاد «مزیت ناعادلانه» برای بنادر مجهز به زیرساخت سوختهای سبز هشدار داده و آن را عاملی برای تضعیف عدالت و یکپارچگی زیستمحیطی چارچوب میدانند. گروهی از شرکتهای کشتیرانی از جمله Stolt Tankers، Frontline Plc و Bahri عربستان سعودی، بر لزوم طراحی اقدامات IMO-NZF به گونهای تاکید دارند که از تحمیل بار مالی اضافی و فشار تورمی بر مصرفکننده نهایی جلوگیری شود و مسیری واقعبینانه برای کربنزدایی کشتیرانی فراهم کند. مخالفتهای جدی ایران و عربستان با طرح کربن صفر دریایی، نشان میدهد این طرح با موانع جدی سیاسی و اقتصادی روبروست و آینده آن در هالهای از ابهام قرار دارد. پیامدهای این طرح بر اقتصاد جهانی و صنعت کشتیرانی نیازمند بررسی دقیقتر و در نظر گرفتن راهکارهای عملی و منصفانه است. وبسایت ساختمانی در ادامه پیگیری های خود در این زمینه، گزارش های تکمیلی را ارائه خواهد داد.
منبع: خبرگزاری تسنیم
